Reumatoidalne zapalenie stawów

Pod pojęciem reumatoidalne zapalenie stawów (r.z.s.) mieści się przewlekła, zapalna, układowa choroba tkanki łącznej, którą cechuje się występowanie stanów chorobowych pozastawowych, jak również powikłań układowych. Chroniczne oraz niszczące właściwości r.z.s., a także znikoma efektywność i mnogość efektów ubocznych działań medycznych, doprowadza chorego do niepełnosprawności, inwalidztwa a nawet przedwczesnej śmierci. Aktywizacja choroby, postępujące zniekształcenia oraz zniedołężnienie stają się impulsem niedostatecznej akceptacji samego siebie, ale także uzależnienia chorego od otoczenia, co nierzadko skutkuje utrudnieniem prawidłowego działania fizycznego, psychicznego oraz społecznego. Reumatoidalne zapalenie stawów sporadycznie diagnozowane jest u mężczyzn przed 30 urodzinami. Jednakże powszechność występowania nasila się z wiekiem, aby mniej więcej w wieku 60 – 70 lat osiągnąć najwyższy stopień zachorowalności. Niestety choroba ta jest o wiele bardziej popularna wśród kobiet. Nieprawidłowości w zakresie sprawności funkcjonowania prowadzą niejednokrotnie do ograniczeń w funkcjonowaniu pacjenta w kręgu rodziny i znajomych, a nade wszystko w życiu zawodowym. W trakcie trwania choroby stosunkowo szybko dają o sobie znać nadżerki na płaszczyznach stawowych kości. Wówczas zajęte są duże stawy, pojawia się zapalenie błony naczyniowej oka, jak też inne symptomy pozastawowe choroby. Początkowy okres dolegliwości przebiega na ogół wolno i daje o sobie znać podwyższoną temperaturą ciała, bolesnością stawów i mięśni, sztywnością kończyn, brakiem chęci jedzenia pokarmów i w następstwie tego zmniejszeniem masy ciała chorego. Czasami jednak r.z.s. zaczyna się ostrym zapaleniem konkretnego stawu ewentualnie kilku stawów. Nierzadko wczesnym objawem nadchodzącej choroby staje się bolesność przy ucisku ręki. Do innych powszechnie znanych sygnałów wskazujących na rozwój choroby zaliczyć można utrzymująca się co najmniej 30 minut poranną sztywność, jak też sztywność po dłuższym czasie braku aktywności. Oprócz tego zmęczenie, złe samopoczucie w godzinach popołudniowych to również symptomy nadchodzącej choroby. Tymczasem skóra cierpiących na reumatoidalne zapalenie stawów zmienia się w chłodną, wilgotną i ścieńczałą, co wyraźnie widać w obrębie palców rąk. Zaś zapalenia ścian naczyń krwionośnych mogą stać się przyczyną nieprawidłowości fizjologicznych tychże naczyń, jako przykład można podać sinicę palców, rumień dłoniowy, parestezje, jak również prowadzą one do stanów chorobowych w unaczynionych narządach. Zmiany zapalne są także powszechnie spotykane w narządzie wzroku.

Rehabilitacja
Reumatoidalne zapalenie stawów

Wpływ na jakość życia

Próba dopasowania się przez pacjentów do ograniczeń wywołanych rozwijającą się chorobą, okaleczeniem, ale przede wszystkim inwalidztwem, jest dla niejednego chorego sprawą szalenie trudną. Zaś ból oraz ograniczenia aktywności stają się często przyczyną niepodejmowania i wystrzegania się wysiłku, co w dalszej kolejności uniemożliwia rewalidację medyczną jak też zawodową, poza tym paraliżuje prozaiczną aktywność w środowisku domowym. Cierpiący w wielu przypadkach są przygnębieni, apatyczni, zniechęceni do dalszego leczenia, co więcej słabiej dają sobie radę ze stresem przez lęk i poczucie niepewności. Pacjenci chorzy na reumatoidalne zapalenie stawów potrzebują ciągłego nadzoru medycznego, wsparcia i zrozumienia. Pomijając łagodniejsze przypadki choroby, w terapii winna znajdować się wielodyscyplinarna grupa terapeutyczna. Jednakże w przypadku tej choroby, pacjent ma możliwość podejmowania decyzji w sprawie stopnia natężenia choroby oraz tego jak skutecznie poradzi sobie z jej następstwami. Opanowanie umiejętności do samoopieki przez pacjenta, a przede wszystkim do współpracy z kadrą medyczną, ma z całą pewnością wpływ na polepszenie jakości życia.

Rehabilitacja Szczecin
Rehabilitacja pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów

Rehabilitacja fizykalna

Rehabilitacja fizykalna stanowi sposób na złagodzenie objawów reumatoidalnego zapalenia stawów, a lekarze posiłkują się nią w taki sam sposób jak leczeniem farmakologicznym. Aplikowanie zabiegu w konkretnym miejscu z wykorzystaniem ciepła, zimna ewentualnie ultradźwięków sprawia, że odczuwanie bólu słabnie. Wykorzystanie leczenia fizykalnego w charakterze elementu rehabilitacji ruchowej prowadzi do wzmocnienia siły mięśniowej, jak również poprawia elastyczności chorobowo zmienionych stawów. Terapeutyczny program usprawniania jest przygotowywany z myślą o potrzebach konkretnej osoby, po zapoznaniu się z aktualnym stanem zdrowia, w jakim akurat pacjent się znajduje. Natomiast psychoterapia na ogół tworzy nierozerwalny człon procesu leczniczego zespołu chorobowego z mniejszą czy też większą dysfunkcją psychiczną. Samo zaklasyfikowanie choroby do przewlekłej w większości wypadków prowadzi do typowych objawów w psychicznych, takich jak na przykład depresja. W pierwszej kolejności uwidaczniają się trudne do pozbycia się myśli i troski, które po pewnym czasie, wraz z aktywizacją choroby, gdy oczywiste staję się, że prowadzi ona do inwalidztwa i całkowicie odmienia życie zawodowe, ale również osobiste chorego. Taka strategia terapii umożliwia jednak wyjście z sytuacji konfliktowych, uwalnia pacjenta od poczucia winy, jak również od istniejącego braku poczucia swojej godności i wartości. W konsekwencji zastosowania terapii fizykalnej, lekarz ma możliwość zweryfikowania przydatności osoby chorej do pracy (niekoniecznie w dotychczas wykonywanym zawodzie) i dodatkowo jej umiejętności. Zaś terapia zajęciowa, nie ma na celu odzyskania pełnej sprawności ruchowej stawu, tylko przystosowanie się chorego do pojawiających się w jego życiu warunków, a ponadto zdobycie umiejętności zastosowania w życiu codziennym pacjenta sugerowanych przez terapeutów rozwiązań pomocniczych.

Rehabilitacja Szczecin - zapalenie stawów
Rehabilitacja fizykalna